smallpim reijntjes IMG 6956small

(foto wikimedia)

 

Lieve Jaap,

 

Waar ben je met die niet te evenaren ondoorgrondelijke en ondeugende ogen. Waar ben je met die niet weg te denken stille glimlach rond je guitige mond?

We hebben kennisgemaakt een jaar of 7 geleden, op een van jouw vele reizen naar Dachau, voor mij een eerste. Sindsdien reisden we regelmatig samen naar de vergaderingen, weekenden en herdenkingsbijeenkomsten en kwam ik bij jou en Ellen thuis.

Misschien wel omdat ik iets van de gedemptheid in jouw stem kan gebruiken, bespraken we veel. Vriendschap was jouw core business, die gepaard ging met genieten en plezier.

Non-conformistisch ging jij je eigen gang, met de charme van een onhollandse orde, die je eigenwijze streken altijd sympathiek maakte.

Ik moet nog steeds lachen als ik denk aan dat semi chice etentje waar jij direct na het afscheid zie: "even pissen" om vervolgens de eerste de beste spar op de oprit te bewateren, omdat je "de gastvrouw had zien denken dat ze zo'n oude man niet op haar schoongeboende wc met en badstoffen velletje op de klep, wilde hebben".

Jij was volgens mij het enige Dachau Comite-bestuurslid dat per definitie zijn stukken las tijdens de vergadering en luisterde tegelijk. In de vergadering gaf je pas je mening tijdens de rondvraag, want in jouw ogen was jouw oordeel niet relevant, wij moesten het zonder jou kunnen doen; en juist daarmee veranderde jij keer op keer onze kijk op de zaak. Jij beheerste de kunst van het zwijgen; de sublimatie van relevantie!

"Wimar!", zei je ook weer niet zo heel lang geleden, "de vraag is niet Wat goed of fout is. Wij deden wat wij deden omdat wij dachten dat het was wat we moesten doen; Leef het leven, niet in het kader van wat goed of fout IS, maar uit overtuiging dat je dát mag DOEN."

Non-conformist, niet te evenaren scherpe analyticus van de menselijke burgerlijkheid, wars van elke vorm van betutteling; niets beters dan op Schiermonnikoog graf koude korenwijn, bier, amandelen en bitterballen met jou en Ellen delen. Mooie avond.

Namens de bestuursleden van het Nederlands Dachau Comité mag ik daarom tegen je zeggen:

Dag lieve Jaap, jij lieve krachtige man, met je zo fragiel ogende lijf, jij wist werkelijk het leven te leven; overtuigd en daadkrachtig.

Daar past nu alleen een lange stilte en een eeuwige herinnering bij.

DoenandMooneyklein

foto met dank aan Nicky Gilmour

 

Tekst; Wimar Jaeger

 

 

 

Meer informatie over Jaap in wikimedia.

Aflevering tv programma "andere tijden" over de mislukte reis naar Engeland.