Soldaat Van Oranje7587

 

 

 

 

 

 

 

Soldaat van Oranje

&

proza Ed Hoornink door Edwin de Vries

 

 

Proza van Ed.Hoornik: “Herinnering aan Dachau”

Edwin de Vries7551Edwin de Vries, schrijver, acteur en regisseur

Dachau.........Nee, ik sta er niet meer mee op, ik ga er niet meer mee naar bed, en
dromen doe ik er ook niet meer van. Maar het ís er, het hoort bij mijn bestaan. Het
is mijn diepste ervaring. Het is weg geweest zijn in de dood en daaruit als Lazarus
zijn opgestaan. Dat is de kwintessens, even ongeloofwaardig als absurd. De feitelijk-
heden vervagen: de terreur, de honger, de luizen, maar die ervaring, dat dubbelvallen
van de dood en leven herhaalt zich, ook vandaag nog.

Je loopt door de stad, je ziet jezelf in de etalageruiten, er is niets aan de hand, maar
ineens heb je het gevoel dat het bestaan onder je weggetrokken wordt. De mensen
die je passeren zijn dood net als jijzelf dood bent. Het duurt niet lang, een paar
seconden maar, dan stap je weer terug in de tijd en in de werkelijkheid......

De rest zijn herinneringen, anekdotes, associaties. De Lagerstrasse ’s nachts. Het uittrekken van de colonnes. Eins, zwo, drei, vier.....Eins zwo drei vier. Het gezicht van een SS’er. De trap van een capo. Een dode vriend. Wij eromheen, vogelverschrikkers in streepjespakken, in het straatje voor de barak, kijkend naar dat dode lichaam dat geen lichaam meer was, maar een ding.


Anekdotes van jongens-onder-mekaar: oud-concentrationairs, die een eigen taal spreken. Over de SS-staat. Over heiligen en zwijnen. Over helden en lafaards. Gewieksten en onhandigen, samenhokkers en eenzelvigen. Over de vier stadia van de man die het opgaf: de ontmenselijking, de verdierlijking, het uitdoven, de dood. Over de soep, de overschep, de aardappel, die je hele leven was. Welke gek praat daar over menselijke waardigheid?


Geen sterker drang dan de drang tot zelfbehoud. Over de dingen waarvan we, drieëntwintig jaar geleden, in de roes van bevrijding, dachten dat ze voorgoed voorbij zouden zijn. Racisme, oorlog, honger en terreur......
Dáchten, ja.......maar de werkelijkheid was anders, ís anders.
Ik weet zeker dat het geen verschil maakt, of ik Dachau of de wereld zeg. Of niet soms?

Uit: Verzamelde werken deel III, Ed.Hoornik

 

Soldaat van Oranje

Soldaat Van Oranje7572

’ALS WIJ NIETS DOEN’
DENK JE SOMS DAT DIT ONS LEVEN NIET RAAKT?
OF WACHTEN WE TOTDAT DE STORM OVERWAAIT?
ONZE VRIENDEN KAPOT WORDEN GEMAAKT?
KIJKEN WE TOE – TOT DE WIND WEER DRAAIT?
NIEMAND VAN ONS HEEFT HIER OM GEVRAAGD
MAAR DOEN OF JE NEUS BLOEDT? IS GODGEKLAAGD!
WE ZITTEN TE SLAPEN – ONS HUIS STAAT IN BRAND EN
JE KUNT NIET WEG! ’T IS OVERAL! STEEK JE KOP NIET IN HET ZAND!
ALS WIJ NIETS DOEN – WIE DAN?
WE ZIEN TOCH DAT DIT NIET KAN?
’T IS NU AAN JOU EN MIJ ONZE ENIGE HOOP ZIJN WIJ
DENK MAAR NIET DAT DIT GERUISLOOS VERDWIJNT
’T GAAT NIET WEG ALS JE JE OGEN MAAR SLUIT
JE HOORT EN JE ZIET, MAAR JE ZWIJGT

Soldaat Van Oranje7584


VOLG JE JE HART? OF RED JE JE HUID?
WE KUNNEN NIET BLIJVEN DOEN OF DIT NIET BESTAAT
WE VERGETEN DE REGELS – WE STELLEN EEN DAAD!
ER ZIJN VEEL TE VEEL TRANEN! JE VOELT TOCH DE PIJN?
’T IS NU AAN JOU – NU MOET JE ER ZIJN
ALS WIJ NIETS DOEN – WIE DAN? WE ZIEN TOCH DAT DIT NIET KAN?
’T IS NU AAN JOU EN MIJ ONZE ENIGE HOOP ZIJN WIJ
VERSCHUIL JE NIET ACHTER JE HOGE EN VEILIGE MUUR
JE MOET JEZELF VRAGEN: ALS DE WERELD IN BRAND STAAT WIE BLUST DAN HET VUUR?
’T GAAT OVER JOU EN MIJ ONZE ENIGE HOOP ZIJN WIJ
WE ZIEN TOCH DAT DIT NIET KAN ALS WIJ NIETS DOEN – WIE DAN?

Soldaat Van Oranje7591

© foto's SVO/NDC


Bronvermelding: Soldaat van Oranje – De Musical